earring.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
AMSTERDAM - Wordt de ruige rocker op zijn oude dag dan toch nog een gedistingeerde crooner? Barry Hay (60), zanger van de Golden Earring, trekt een vies gezicht.
 
Zijn solo-cd The Big Band Theory, die vandaag op het vermaarde Amerikaanse jazzlabel Blue Note verschijnt, mag dan jazzy en big-bandelementen bevatten in dertien klassieke rockcovers - hij wortelt te zeer in de rock-'n-roll om als bedaagde vocalist-op-leeftijd losjes in de microfoon te murmelen.
 


,,Mijn bek viel open toen ik door Blue Note werd gevraagd,'' vertelt hij. ,,Ik dacht echt: what the f***. Waarom ik? Ik ben een rocker tot ik erbij neerval. Geen zanger voor het gezin bij het knappend haardvuur. Maar ik kreeg van de Amerikaanse producer en arrangeur Patrick Williams, die met groten als Frank Sinatra, Ray Charles en Neil Diamond werkte, alle ruimte mijn eigen weg te gaan.''

Dat resulteerde in The Big Band Theory, waarop Hay in evergreens als Let's spend the night together (Rolling Stones), Spinning Wheel (Blood, Sweat & Tears), Can we still be friends (Robert Palmer) en Summer in the city (The Lovin' Spoonful), waarop hij een swingend en aanstekelijk verbond tussen big-bandmuziek en rock smeedt.

,,O, vind jij dat? Man, ik weet nog steeds niet of mensen dit leuk vinden. Ja, die onzekerheid zit in mij. Ik twijfel altijd, ben een echte tobber. Soms zegt iemand tijdens een borrel tegen me: 'Hay, jij kunt helemaal niet zingen'. Daar ben ik het dan hartgrondig mee eens.''

Het was, vertelt hij, wel aanpoten geblazen. ,,Ik had zelf Let's spend the night together van de Stones aangedragen. Maar Mick was 24 toen hij het opnam, ik ben 60. Ik moest mijn billen samenknijpen om zo hoog te komen. Met de Earring gebruikten we ook blazers, in Radar Love bijvoorbeeld, maar het koper van de Metropole Big Band ontketent een onbeschrijfelijk oergeweld. Een gebalde vuist, zó genadeloos. Wat dat betreft is Patrick Williams een meester. Soms gingen we in de clinch over bepaalde arrangementen. Dan wilde ik een huilende gitaarsolo. Dat liep soms hoog op. Later zei hij: I'm glad they don't have guns in Holland.''
 


Hij droeg het album op aan zijn overleden vader, Philip A. Hay, kolonel in het Indiase leger. Op het binnenhoesje poseert hij in vol ornaat. De gelijkenis met Barry is treffend. In India stond ook de wieg van Barry.

,,Op verlof in Indonesië ontmoette mijn vader mijn moeder, een Nederlandse tandartsassistente. In het zwembad, mijn moeder kennende droeg ze een lekker uitdagend zwempak. Die twee waren gek op elkaar, echte liefde. We hadden een zeer vrij gezin. Ik weet nog dat mijn ouders altijd naakt in de kamer dansten. Dan greep hij mijn moeder bij haar borsten. Ik kreeg dan altijd een veelbetekenende knipoog.

Maar mijn vader heeft me ook de liefde voor Blue Note bijgebracht. Dat logo, de witte letters tegen een blauwe achtergrond, zat al op mijn zevende in mijn geheugen geëtst. De beeldmerken van Philips en Coca Cola draag je toch ook altijd bij je? Ik zie nog steeds hoe hij platen opzette: heel voorzichtig de plaat uit die kartonnen, knisperende hoes halen, duim tegen de zijkant, altijd even blazen. Dan de naald er voorzichtig op. Veel geruis s en gekraak, dat hoorde erbij.''

Tegenwoordig brengt Barry Hay de helft van het jaar door op Curaçao met zijn vrouw, de kunstenares Sandra Bastiaan en zijn dochters Isabella (18) en Gina (10). Een oase van rust en regelmaat na een turbulent leven vol seks, drugs en, uiteraard, rock-'n-roll.

,,Ja,'' verzucht hij, ,,tallozen uit mijn generatie liggen in de goot of zijn dood. Had mij ook kunnen gebeuren, want ik ben er nooit vies van geweest. Daarom geniet ik zeer van het bestaan. Bovendien is het lekker om steeds zes maanden afstand van het Nederlandse muziekleven te nemen. Dat is helemaal dichtgeslibd met de Frogers, de Gordons, de Jan Smits. Met een worst op je hoofd naar de Arena voor de Toppers. Als je niet 'Ik heb m'n hart aan je verpand, m'n trui staat zelfs in brand' zingt, tel je niet mee.
 


In die zin voel ik me met deze plaat het lelijkste jongetje van de klas. De krent in de pap van de sauce hollandaise waarmee dit land, waar iedereen door de kleffe modder van de kijk- en luistercijfers kruipt, is overgoten. Gerard Joling neemt het me nog steeds kwalijk dat ik destijds in een radio-uitzending zijn nieuwe cd als frisbee gebruikte. ,,Wat moest ik dan?,'' zei ik later tegen hem. ,,Als ik jouw plaat draai, verlies ik alle krediet bij mijn fans.''
 
 
Lees meer...   (2 reacties)

 Financiële en artistieke crisis (1986-1990)

Een ondefinieerbare periode volgt, waarin de band bijna niet meer lijkt te bestaan. Cesar Zuiderwijk neemt met Jasper van 't Hof het muzikaal interessante, jazzy album Labyrinth op in 1985, een teken aan de wand dat er op dat moment niet veel
te doen was bij de
Earring.
 
Toch volgt een jaar later het duistere en overgeproduceerde album The Hole uit 1986, wel met de toptienhit Quiet Eyes. Producer Shell Schellekens lijkt door te slaan in het elektronisch sampelen en tot overmaat van ramp wordt er een complete mastertape van het sterke nummer Why Do I gewist. Om het nog enigszins acceptabel te laten klinken wordt de tape met de opname van de backingvocals (achtergrondzang) gebruikt als leadzangpartij. De achtergrondzang werd twee keer over elkaar heen gekopieerd naar de mastertape. Hierdoor verloor het nummer bijna alles wat het aan kracht had.
 
De band was hierover zeer ontstemd en heeft deze kapitale blunder van Schellekens pas weer kunnen herstellen tijdens de eerste akoestische The Naked Truth-sessies in 1992, toen ze het opnieuw live en unplugged opnamen op cd. Quiet Eyes ging vergezeld van een bijzondere videoclip, gedraaid door de befaamde Nederlandse fotograaf Anton Corbijn, tegenwoordig vooral bekend als huisfotograaf van onder andere U2 en Depeche Mode. Ook de foto's en het hoesontwerp van The Hole zijn van de hand van Anton Corbijn. Barry Hay en George Kooymans richtten hun eigen label Ring Records op, wat nauwelijks resulteerde in groot succes.
 
Bovendien kreeg de Golden Earring BV een enorme belastingaanslag. Wegens een poging de bv in Liechtenstein te vestigen werd de band beschuldigd van belastingontduiking en er volgde een inval van de FIOD. Alsof dat niet genoeg was, stond de band ook bij zaakwaarnemer Willem van Kooten voor vele tonnen in het krijt, wegens bijvoorbeeld het 300.000 gulden kostende clipje van When the Lady Smiles.
 
 
 
De Earring was zo goed als failliet, maar een "Greatest Hits"-compilatie van Arcade uit 1988 bracht licht in de duisternis en was zo succesvol dat er een uitgebreide tournee door Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en zelfs de DDR volgt: in de zomer van 1989, vlak voor de val van de Berlijnse Muur, trad de Golden Earring op in Oost-Berlijn. Het concert werd angstvallig in de gaten gehouden door partijbonzen, bang als ze ook toen nog waren voor westerse decadente invloeden van pop- en rockmuziek. Een tv-optreden voor de Oost-Duitse staatstelevisie werd om die reden op het laatste moment afgelast.
 
Ondertussen kwam het door elektronica gedomineerde Keeper of the Flame (1989) uit, waarop Cesar Zuiderwijk nauwelijks te horen valt. Hij werd ingenieus vervangen door de samples en keyboards van Rinus Gerritsen, die met de song Distant Love weer een pareltje van een ballad toevoegt aan zijn toch al rijke schrijf-loopbaan. Een van de weinig politiek geëngageerde songs van de Golden Earring is het vlammende Turn The World Around dat door wederom Dick Maas van een indringende en hilarische videoclip wordt voorzien, maar een grote hit werd het nummer niet. Het idee dat "Turn The World Around" vlak voor de Val van de Muur in Oost-Berlijn gespeeld is, prikkelt wel de fantasie en is wellicht de aanleiding dat het toen geplande tv-optreden van de Golden Earring verboden werd door de partijtop.
 
Het album Keeper of the Flame geeft in zijn titel al aan dat de nationale Nederlandse trots niet van zins is de fakkel over te dragen en ervoor wil blijven gaan, al zal dan het roer wel om moeten richting meer geïnspireerde gitaarrock, en zó geschiedde.
 
 
Lees meer...   (3 reacties)
George Kooymans maakt CD met Frank Carillo
 
De Haagse gitarist George Kooymans van de Golden Earring werkt aan een minialbum met de Amerikaanse muzikant Frank Carillo.
Frank Carillo is al vele jaren bevriend met de bandleden van de Golden Earring. Zo schreef hij mee aan meerdere tracks op het album ‘Millbrook USA’ en componeerde hij ook enkele nummers voor het door Barry Hay en George Kooymans geproduceerde debuutalbum van de Haagse zangeres Anouk. De CD ‘Toxic Emotion’ van Frank Carillo is opgenomen in de Belgische studio van George Kooymans. De twee muzikanten treden ook regelmatig samen op, zoals onlangs bij het Hilligersberg Jazzfestival.
 
Golden Carillo
Internationaal is Frank Carillo vooral bekend van het duo Golden Carillo, dat hij vormde met zangeres Annie Golden. In Amerika werkte Carillo onder andere met artiesten als Peter Frampton, Led Zeppelin, Yvonne Elliman, Carly Simon, Michael Bolton.
 
 
Drie nummers
In het tijdschrift Gitaar Plus kondigt George Kooymans het mini-album aan. "Ergens in 1998 zijn we met de eerste opnames en ideeën begonnen. Nu tien jaar later hebben we acht nummers. We moeten nog aan drie nummers wat dingetjes verfijnen, maar dan is het af."
 
Lees meer...   (3 reacties)
 (Novum) - Bij een big band hoort een kostuum. Dat weet ook Barry Hay, die donderdagavond in Paradiso met de twintigkoppige Metropole Big Band de lancering van zijn nieuwste soloproject inluidde. De getatoeëerde rocker verscheen in pak, zonder das maar met paars overhemd. En mét zonnebril en zwarte gympen, want Hay blijft toch een beetje rock-'n-roll.
 
Dat pak was ook het enige dat de zichtbaar genietende voorman van Golden Earring het hele optreden door leek te storen. Na twee nummers in de warme Amsterdamse poptempel verzuchtte hij, plukkend aan zijn overhemd: "Ik heb het nu al bloedheet." En toen de nieuwe handdoeken van het organiserende Radio 2 niet bleken te drogen, vroeg de zanger om 'een ouwe Paradiso-lap waarin Meatloaf zijn neus heeft gesnoten'. "Of Jan Smit." Na tien nummers, tijdens het toepasselijke 'Summer in the city', gooide de rocker het colbert van zich af en werden de mouwen opgestroopt.

De cd 'The big band theory', met dertien in een bigbandjasje gestoken klassiekers van onder meer de Rolling Stones en Robert Palmer, is vrijdag uitgekomen bij platenlabel Blue Note. Hay heeft het album opgedragen aan zijn vader. "Ik kan me herinneren dat hij platen van Blue Note draaide en meezong", schrijft Hay in het bijgevoegde boekje. "Ik weet vrij zeker dat hij veel beter kan zingen dan ik overigens. Maar hij zou erg trots op me zijn geweest."

Het optreden in Amsterdam was de enige keer dat Hay met de big band op het podium stond. Paradiso was dan ook uitverkocht. Onder de gasten waren enkele bekenden, zoals Paskal Jakobsen en Bas Kennis van Bløf, Manuela Kemp en Maarten Spanjer. Het optreden werd live uitgezonden op Radio 2 en wordt zaterdagavond door de NPS op televisie vertoond. Ook komt er een dvd uit.
 

Hay is gewend op te treden met drie Earring-collega's. Nu stond hij voor een bigband van twintig man die gekleed in een pak, een enkeling met stropdas, op een stoel zat en bladmuziek las. De dertien blazers gaven het optreden veel energie. "Er schuilt een dierlijke kracht in zo'n grote bezetting met veel koper. Het is een beest dat zich nauwelijks laat temmen", zei Hay eerder. "Toen ik voor dit project gevraagd werd, hoefde ik dan ook geen seconde na te denken."
 
 

Hoewel bigbandmuziek ver staat van de rock van Golden Earring was het publiek, dat vooral uit wat oudere fans bestond, laaiend enthousiast. "Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest verwachten, maar het was geweldig", zei een fan na afloop. Snelle nummers werden afgewisseld door kalmere liedjes als 'Waiting on a friend' van de Stones, waarbij Hay met een borrel in de hand op een kruk plaatsnam.

Hay, die de teksten van sommige liedjes kon aflezen van een autocue, wist de zaal enthousiast te krijgen, maar bij het inzetten van het enige Earring-nummer van het album ging het publiek helemaal uit zijn dak. De rustige bigbandversie van 'Johnny make believe', compleet met trompetten en een trombone, kon de goedkeuring van de aanwezigen wel wegdragen.

Toen de hele cd was afgewerkt, werden als toegift nog drie nummers gespeeld, waaronder twee nummers van de Earring. Hay kondigde 'Radar love' grijnzend aan met de woorden: "Dít moet je horen." Sommige fans lieten doorschemeren het hele oeuvre van de Golden Earring wel met een big band te willen horen.
 
novum
05 september 2008
© Trouw 2008
Lees meer...   (3 reacties)

Op donderdag 4 september 2008 gaf Barry Hay een exclusief concert met de Metropole Big Band in Paradiso te Amsterdam. Radio 2 zond het concert live uit.



Na afloop van het concert dat Barry Hay gaf op 4 september 2008 in Paradiso gaf hij een uitgebreid interview aan Marc Stakenburg van Radio 2.



Lees meer...   (8 reacties)
 
Specialize in danger – I'm from Niagara Falls
And now I sit here waitin'
Like an idiot for your call
Words cannot explain
That rattlesnake in my bones
Guess it's time to face the truth
I stand here licked by love
And in the name of love
I wanna go go go, like a burning stuntman (4x)
I fry exposed to fire of course
Choke up while I'm breathin' smoke
Come on quench the fire inside my soul
I wanna go go go
A slumbering volcano
About to explode
Puttin' on a smile and then you're takin' of your clothes
Words cannot explain
My heart's red pepper blue
And my blood goes boilin' every time I thing of you
I'm in danger how 'bout you
I wanna go go go, like a burning stuntman (4x)
You fry exposed to fire of course
Like a flame whisperin' to a moth
Come on quench the fire inside my heart
I wanna go go go

Lees meer...   (3 reacties)
 
08 May 2008
 
 
Zanger Barry Hay van de Haagse band Golden Earring heeft als eerste ‘interessante bekende man’ een jurk ontworpen voor DressMania.

DressMania is een Amsterdamse kledingwinkel die wordt gerund door Sandra Hay - de vrouw van de Earring-zanger - en Nicki van der Weyden. In hun winkel zijn alleen jurken te koop van bekende en nieuwe mode-ontwerpers zoals Jean Paul Gaultier, Plein Sud, Betsey Johnson en Ilja Visser. Ook wordt gewerkt aan een eigen kledinglijn.

Tijdens de officiële opening later in het seizoen zal het eerste eigen DressMania-jurkje worden gelanceerd dat is ontworpen door een ‘interessante bekende man’. Barry Hay is de eerste die daarvoor een jurk ontworp.


(Novum) - Golden Earring-frontman Barry Hay gaat een jurk ontwerpen voor de Amsterdamse kledingwinkel DressMania. Zijn vrouw Sandra, die de zaak mede heeft opgericht, heeft besloten jurken te laten ontwerpen door een 'interessante bekende man' en de rocker is de eerste die zijn DressMania-jurkje in de winkel hangt. Het kledingstuk wordt op 12 juni in de zaak gepresenteerd.  

Na haar echtgenoot hoopt de eigenares ook andere beroemdheden in de ontwerpersstoel te zetten. "Die Waldemar Torenstra vind ik leuk en Jan des Bouvrie lijkt mij ook wel wat. Of misschien een advocaat die een jurk ontwerpt", vertelt Sandra aan Novum Nieuws.

De inspiratie om een kledingzaak te openen deed ze op in Curaçao. "Ik was daar op vakantie met een vriendin en toen werd ik telkens gebeld door andere vriendinnen die geen jurk konden vinden. In iedere winkel in de P.C. Hooftstraat liggen ook maar een paar jurkjes van een ontwerper. Daarom besloot ik zelf een zaak te beginnen waar ik ook mijn eigen lijn voor kan lanceren", zegt ze.

De winkel DressMania opende begin vorige maand zijn deuren en beleeft later dit jaar een officiële opening. Sandra runt de zaak samen met haar collega Nicky van der Weiden. De twee dames verkopen veel designkleding van onder meer Jean Paul Gaultier, Plein Sud, Betsey Johnson en Ilja Visser.

Lees meer...   (5 reacties)
Golden Earring speelt dit weekeinde op Pinkpop Classic. Is het Haagse kwartet definitief in het mastodontenreservaat van de rockmuziek beland?
 
 Golden Earring in 1971. Zanger Barry Hay (rechts) voelt zich wel thuis op Pinkpop Classic, maar ?wij gaan straks niet als een levende jukebox op het podium staan?. 
Zanger Barry Hay: ,,Ho ho, wij hoeven geen alimentatie te betalen.’’ Eigenlijk, vindt Barry Hay, hoort Golden Earring niet echt thuis op Pinkpop Classic. ,,Wij spelen nog altijd vier keer per week. Veel van die Classic Rock-gasten komen voor de gelegenheid bij elkaar. Voor de gezelligheid, maar ook om de almaar oplopende gas- en elektriciteitsrekeningen te betalen hè? En dan al die alimentaties. Kost een hoop geld, hoor.’’
 
FOTO KIPPA

De zanger van de groep die in 2008 47 jaar bestaat, koestert mooie herinneringen aan de reguliere edities van Pinkpop. Toen de Hagenaars werden benaderd voor de Classicversie van het festival speelde dat sentiment zeker een rol. ,,We hebben er drie keer gestaan, waarvan de eerste keer in 1970. Wij werden ondergebracht bij een ijshockeyer uit Geleen, echt die houtje-touwtje-tijd. We leenden ook onze complete installatie aan Pinkpop. Klonk het tenminste nog een beetje.’’ Dat zou inderdaad door organisator Jan Smeets worden bevestigd die ‘bij een geluidsfirma apparatuur had ingehuurd die bestond uit van die toeters die ze bij wielerrondes in de lantaarnpalen hangen’.

Maar voelt Hay, bijna 60 maar in het bezit van het patent op de eeuwige jeugd, zich thuis op een festival dat zich bovenal op de oudere popliefhebber richt? ,,Ik vind zo’n sfeertje van de oude jongensclub leuk. Vergeet niet dat wij net zo goed Sinterklazen als jongeren bedienen. Tijdens onze optredens zie ik veel vers bloed. Vaders die hun zonen en dochters meenemen. Nee, wij gaan straks niet als een levende jukebox op het podium staan. We gaan ook andere liedjes spelen. Een mooie akoestische versie van Weekend Love bijvoorbeeld.’’

Gaat hij zelf nog genieten op Pinkpop Classic? Barry Hay: ,,Manfred Mann vond ik vroeger een prima band toen Paul Jones nog zong. Later hoorde ik ze een keer, helemaal niks. Zo symfonisch, alsof ze hele grote bruine ballen met poep het publiek in spuugden. Maar ik was toen wel stoned. Met UB40 heb ik niks. Nee, ik weet niet of wij afsluiten. Hoeft voor mij niet per se. Ik ben graag wat eerder thuis.’’

Pinkpop Classic, 12 mei, Megaland Landgraaf. Met o.a. UB40, Golden Earring en Manfred Mann’s Earth Band.
Lees meer...   (3 reacties)
 
11 Apr 2008
 
 
Het Vendu Notarishuis in Rotterdam gaat vier Gouden Platen van de Haagse rockband Golden Earring veilen.

Het gaat om vier ingelijste Gouden Platen uit de nalatenschap van de vorig jaar overleden Freddy Haayen, de ontdekker en jarenlang de vaste producer en manager van de Golden Earring.

Te koop zijn ‘'The Complete Single Collection’, ‘N.E.W.S.’, 'The Naked Truth' en ‘Face’. Het veilinghuis verwacht minimaal een opbrengst van 100 euro per Gouden Plaat

 
Lees meer...   (7 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(A)= Akoustisch
(E)=Elektrisch
(B)=België
(D)=Duitsland
 
September ::
 
Zat. 20
Hoogwoud
Sporthal De Weijver (E)
Zon. 10
Köln/Cologne(D)
Palladium(Rockpalast TV) (E)
 
 
Oktober ::
 
Maan.
13
Dordrecht
Theater Kunstmin
(A)
Dins.
14
Stadskanaal
Theater Geert Teis (A)
Zat.
18
Nieuw-Vennep
Evenementenhal Van Zanten (E)
Dins.
21
Alphen Aan Den Rijn
Theater  Castellum (A)
Woe.
22
Rijswijk
Rijswijkse Schouwburg (A)
Zat.
25
Utrecht
Central Studios (E)
Dins.
28
Uden
Theater Markant (A)
Woe.
29
Haarlem
Philharmonie (A)
Vrij.
31
Ouddorp
Sporthal Dorpstienden (E)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
9 aug. 1946
Rinus Gerritsen
11 mrt. 1948
George Kooymans
18 juli 1948   
Cesar Zuiderwijk
16 aug. 1948
Barry
Hay
***1961***
Golden
Earring
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl